Kompania karna SS Matingena (niem. SS-Kampfgruppe Jagdkommando Matingen) zosta\u0142a sformowana z wytypowanych przez S\u0105d SS i Policji w Krakowie 250. przest\u0119pc\u00f3w (w wi\u0119kszo\u015bci byli to esesmani z 3. Dywizji Pancernej SS “Totenkopf” oraz 4. Dywizji Grenadier\u00f3w Pancernych SS “Polizei”). Ostatecznie z ok. 180 skaza\u0144c\u00f3w utworzono rzeczone Jagdkommando i podporz\u0105dkowano II batalionowi 23. pu\u0142ku policji SS. Od sierpnia 1944 r., po zakwaterowaniu w Tymbarku, podw\u0142adni Matingena brali udzia\u0142 w walkach z polskim podziemiem w Beskidach. Uczestniczyli 17-18 wrze\u015bnia 1944 r. w zbrodniczej pacyfikacji Lipnika, Wi\u015bniowej i Smykani po niemieckiej kl\u0119sce w bitwie z My\u015blenickim Obwodem Armii Krajowej “Murawa” z 12 wrze\u015bnia 1944 r. (Niemcy wymordowali 132 osoby cywilne, w wi\u0119kszo\u015bci starc\u00f3w, kobiety i dzieci, w tym 78 w Wi\u015bniowej, 42 w Smykani, 9 w Lipniku i 3 osoby w W\u0119gl\u00f3wce; spalono ponad 150 zabudowa\u0144 mieszkalno-gospodarczych). Odpowiadali r\u00f3wnie\u017c m.in. za pacyfikacje 20 sierpnia 1944 r. Por\u0105bki i Skrzydlnej (zamordowano 23 mieszka\u0144c\u00f3w, w\u015br\u00f3d nich troje dzieci) oraz 1 listopada 1944 r. Gruszowca (spalono w\u00f3wczas 18 dom\u00f3w, zamordowano 33 osoby wp\u0119dzone do jednego z dom\u00f3w, kt\u00f3ry p\u00f3\u017aniej podpalono). Od listopada 1944 r. do stycznia 1945 r. w Kro\u015bcienku nad Dunajcem. 23 grudnia 1944 r., grupa ok. 200 Niemc\u00f3w, dowodzonych bezpo\u015brednio przez Matingena dokona\u0142a pacyfikacji Ochotnicy Dolnej (zamordowano 56 mieszka\u0144c\u00f3w Ochotnicy, przede wszystkim ludzi starszych, 21 kobiet i 19 dzieci, a kolejnych 18 by\u0142o rannych; spalono kilkadziesi\u0105t zabudowa\u0144, w tym: dw\u00f3r K\u0119dzierskich, remiz\u0119 stra\u017cack\u0105, dom parafialny, dom ludowy i 23 gospodarstwa). Dow\u00f3dca jednostki, SS-Untersturmf\u00fchrer der Waffen-SS Albrecht C. Matingen (ur. 3 czerwca 1920 r., zm. 23 pa\u017adziernika 1974 r., numer SS: 338 969), mieszka\u0142 po wojnie w Niemczech Zachodnich. Nigdy nie zosta\u0142 os\u0105dzony i nie poni\u00f3s\u0142 (podobnie jak jego \u017co\u0142nierze) odpowiedzialno\u015bci za zbrodnie pope\u0142nione na ludno\u015bci cywilnej w okupowanej Polsce.<\/p>\nngg_shortcode_1_placeholder\n
G\u0142\u00f3wna literatura: D. Dyl\u0105g, Zgrupowanie oddzia\u0142\u00f3w partyzanckich my\u015blenickiego Obwodu Armii Krajowej “Murawa”<\/em>, “Zeszyty Historyczne WiN-u” 2012, nr 36, s. 46; D. Golik, Nie tylko Dirlewanger. Matingen i SS-Jagdkommando skaza\u0144c\u00f3w<\/em>, “Dziennik Polski” z 14 X 2011; ten\u017ce, SS-Kampfgruppe Matingen<\/em>, “Prace Pieni\u0144skie” 2011, nr 21, s. 93-112; ten\u017ce, Od Matuschki do Matingena \u2013 na marginesie historii SS-Kampfgruppe Matingen<\/em>, “Prace Pieni\u0144skie” 2012, nr 22, s. 173-177; ten\u017ce, \u201eKrakowski\u201d pu\u0142k Schupo. Zarys historii SS-Polizei Regiment 23.<\/em>, [w:] Polska pod okupacj\u0105 1939-1945<\/em>, t. 1, Warszawa 2019, s. 252.<\/p>\n\n\n